In memoriam Maria Kleijnen Abels - Land van valkenburg heden

Bestuur & vrijwilligers
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Op 22 juli 2017 vond in de Nicolaas en Barbarakerk te Valkenburg de uitvaartdienst plaats van Maria Kleijnen. Namens de vrijwilligers van het museum sprak Monda Heshusius onderstaand eerbetoon uit.
Lieve Maria,
Je bent hier nog helemaal in ons midden. Daarom richt ik het woord tot jou… en ik sta hier namens alle collega’s in ons museum.
Toen ik een mailtje van Rian Caelen kreeg, durfde ik het bijna niet te openen…. Het was de verwachte onheilstijdig. Maria is vannacht overleden….
Een klap. Verslagenheid. Nu was de laatste hoop verdwenen. Want het was toch hoop die voorzichtig was gewekt toen ik je, precies één week daarvoor, in het ziekenhuis had bezocht. We hadden een geanimeerd gesprek gevoerd, zoals we dat in het museum gewend waren. Ik durfde je te zeggen dat je er uitzag zoals altijd… je lachte. Ja, dat hoor ik meer, zei je. “Zal ik maar opstaan en een stuk mee gaan wandelen???”
Na een uur namen we afscheid. Je ging weer naar je geliefde Valkenburg, want je zou verhuizen naar  Geerlings hospice. Want daar zouden mensen je gemakkelijker vanuit Valkenburg kunnen bezoeken, vond je.
Het is daarom voor ons allemaal niet te bevatten dat we je niet meer gaan ontmoeten. Gezond, nooit ziek, en dan plotseling die vreselijke ziekte kanker, zonder duidelijke oorzaak, en geen behandeling die mocht baten. Dat is erg. Dat is het grote ‘Waarom’ waar geen antwoord op bestaat.
Verschillende van ons appten allemaal met je en we kregen meteen antwoord. Maar toen je appte dat je “flink ziek” was, stokte daarna de communicatie. We kregen geen berichten meer.
De kring van Museumvrienden om je heen, werd nerveus. We vroegen elkaar of er nog nieuws was. Net zoals jij ons steeds vroeg of er nog nieuws was in het museum. Want Museum Land van Valkenburg was je wereld. Je was eraan verknocht. Geen wonder.
- Je was jarenlang bestuurslid van het Museum, en werkte mee aan een goed beleid;
- Je was een enorm betrokken lid van onze Expositiecommissie; je stond vooraan om tentoonstellingen mee te bedenken en op te zetten.
Opmerkelijk daarbij was ook je inzet om mensen uit Valkenburg op de een of andere manier te betrekken bij het museum, tot de mevrouw die de bloemen verzorgde toe.
- Je was een zeer actief lid van de Shop commissie:  door jouw  inbreng - in  eerste  instantie samen met  Pierre  als fotograaf - worden  kunstwerken vastgelegd  die in een expositie worden getoond. Het is een uniek aanbod  van  kunstkaarten geworden,  voor het  Museum van  grote  waarde, zowel historisch als financieel.  Jij liet de kaarten drukken, en met succes. “Goede omzet voor het museum”, zei je, als ze weer waren verkocht.
- Je was ook een vraagbaak voor alle vrijwilligers in het museum. Je was er vaak; je kende iedereen bij naam, had voor iedereen tijd en belangstelling.
- En nu heb je ook nog besloten dat je een gift aan het museum – hier in de kerk -  belangrijker vindt dan bloemen…  
Als  we aan jou denken Maria, zien we vooral je enorme levenslust, je jovialiteit en je brede interesses. Maar vooral die levenslust - die je weer oppakte ook na het overlijden van Pierre –was enorm. En die je hebt gehouden  tot het niet meer kon.
Maria, je stoel in de vergadering van onze Expositiecommissie blijft nu leeg. We missen je bijdragen, je gezelligheid, en je onafhankelijke stem bij discussies.
Al je collega’s van het museum zijn verdrietig om je heengaan. Maar we vergeten je niet. Je naam zal in het museum nog vaak worden genoemd. Met respect, met warmte.         
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu